O muzyce dla której warto żyć

Do znudzenia będę powtarzał: dobry kawałek zawsze będzie dobrym kawałkiem. Prawo to zostało udowodnione juz przez Cezika na podstawie "Ona tańczy dla mnie". Ale do rzeczy.
"Instant crush" Casablancasa. Wyprzebojowane przez geniuszy z Daft Punk. Słuchając tego ostatnio w Radiu RAM pomyślałem, że muszą istnieć potężne covery tego. Bingo.

Najpierw to: https://youtu.be/5GRRsZip6-o

Dobrze, dobrze...

Ale to jest, jak to się mówi, porywające

https://youtu.be/nkBxRHvdvXM

Ten kawałek będzie jeszcze żył wieloma wcieleniami w przyszłosci. Howgh.

Gdy usłyszałem o co chodzi z dobiegającym zewsząd kawałkiem sprzed 43 lat zrobiłem yes yes yes.

To kwintesencja tego, co myślę o muzyce. Trzeba ją wciąż odkrywać i polecać. To, co zrobił ten gość z sokiem żurawinowym, jest bardzo z mojej bajki. 

Nie ma znaczenia kiedy, kto i po co nagrał kawałek. Zawsze można odkryć, że jest po prostu dobry.

https://youtu.be/mrZRURcb1cM

Well, good job. Właśnie tak...właśnie tak...

Kiedyś przeczytałem, że prawdziwa sztuka medytacji polega na braku myślenia o tym, co było i o tym, co będzie i skupieniu się na "tu i teraz". Zaraz ucieszyłem się, bo wychodzi, że jestem prawdziwym mistrzem zen. Przecież to wypisz wymaluj prowadzenie auta. Droga za mną- już nieistotna. To, co za następnym zakrętem-jeszcze niewidoczne. Koncentruję się na najbliższym otoczeniu, takiej bańce, która porusza się wraz z autem. I tak się jedzie, czasem 50 km, czasem 550. To dla mnie nie jest męczące, teraz zrozumiałem, że to taka forma medytacji. Ciekawe, czy prawdziwa medytacja dopuszcza słuchanie muzyki. Pewnie tak. Jest taki kawałek, pasujący tu najbardziej : 

https://youtu.be/euMNVyuqmwo

Lubisz popularną muzykę lat 80. Od U2 przez Bon Jovi aż po The Cure. Ale to wszystko już tak osłuchane... Szkoda, że zespół łączący wszystkie te style nie istn... A nie, czekaj...

https://youtu.be/unCZgfQRQIM

Na tym kanale jest więcej mało znanych perełek lat 80 i wczesnych 90. Oczywiście Gene LJ trafiłem przypadkowo w Radiu Ram. Co to jest za stacja, to już brak słów podziwu 

Nie wiem, kto wymyślił ściszanie końcówek piosenek na albumach. Wiem za to, że smaży się w piekle.

Lubię, gdy kawałek rozpędza się tak, że masz wrażenie, że oni nie chcą kończyć. To zawsze są dobre kawałki, nawet Kortez, ten smutas, ma taki jeden i też ten jeden jest akurat dobry.

Na płycie Tadka Nalepy utwór "Dbaj o miłość" kończy się ściszeniem. Serio? Tam się solo gitarowe właśnie rozpędza.

Ale można sprawdzić, co było dalej. O, tutaj: 

https://youtu.be/jUgvgnO2LNQ

Na pustą drogę to kawałek, i prostą, bo nie pozwoli zdjąć nogi z gazu przed zakrętem. Od zawsze na mojej playliście.